زمينه و هدف: مشاوره قبل از اهدا خون و انجام آزمايش ها غربالگری از نظر بيماریهای منتقله شايع از طريق انتقال خون نظير هپاتيت B و C و ايدز در تضمين سلامت خون از اهميت به سزايی برخوردار است. اين مطالعه به منظور تعيين فراوانی اين بيماری ها نزد اهدا کنندگان خون با مراجعين سرپايی به آزمايشگاه انتقال خون و بررسی صحت روش های تشخيصی اليزا انجام گرديد.روش بررسی: اين مطالعه توصيفی روش آزمايش های HBSAg، HCV Ab و HIV Ab به روش اليزا روی کليه نمونه خون های اهدا شده در پايگاه انتقال خون گرگان و بيماران مراجعه کننده به آزمايشگاه اين مرکز در سال 1382 انجام گرفت و در صورت مثبت بودن آزمايش اليزا آزمايش های تاييدی نوتراليزاسيون برای HBSAg، RIBA برای HCV Ab و Western blot برای HIV Ab انجام گرديد.يافته ها: 5.2 درصد اهدا کنندگان در مقايسه با 13 درصد بيماران از نظر HBS Ag و 3 درصد اهدا کنندگان در مقايسه با 8.3 درصد بيماران از نظر HCV ab و 35.0 درصد اهدا کنندگان در مقايسه با 04.2 درصد بيماران از نظر HIV مثبت بودند. همچنين در اهدا کنندگان 92 درصد موارد واکنش دار از نظر HBS Ag، 20.1 درصد از نظر HCV Ab و صفر درصد از نظر HIV به روشهای اليزا در روش های تاييدی نيز مثبت شدند. در حالی که در بيماران مراجعه کننده 97 درصد موارد واکنش دار از نظر HBS ag و 47 درصد از نظر HCV ab و 60 درصد از نظر HIV به روش اليزا در روشهای تاييدی مثبت شدند.نتيجه گيری: اين مطالعه نشان داد ميزان فراوانی هپاتيت C، B و ايدز نزد بيماران سرپايی که به نحوی جز گروه های پر خطر محسوب می شوند، بيشتر از اهدا کنندگان بوده است و نيز آزمايش HBSAg در مقايسه با آزمون های HIV و HCV به روش اليزا از صحت بالاتری برخوردار است.
V.kazeminejad (MD) , R.Azarhoush(MD) , A.Mowlana(MD) , Gh.Dehbashi(MSc) . Frequency of hepatitis B virus, hepatitis C virus and Human Immunodeficiency Virus in blood donors and patients in Gorgan blood transfusion organization in 2003. J Gorgan Uni Med Sci. 2005; 7 (1) :84-86 URL http://www.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-20&slc_lang=fa&sid=1
دکتر وحيده کاظمینژاد ، دکتر رامين آذرهوش ، دکتر علیاصغر مولانا ، غلامرضا دهباشی . فراوانی هپاتيت C, B و عفونت با HIV در اهدا کنندگان خون و بيماران مراجعه کننده به سازمان انتقال خون گرگان در سال 1382. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان. 1384; 7 (1) :84-86
![[English Abstract]](templates/tmpl_green/images/en.gif)
