• تشخيص يک حمله قلبی و سندرم کرونری حاد و درمان های انتخابی وقتی بيماری با حمله قلبی به بيمارستان مراجعه می کند در اولين اقدام ECG (به مدت ده دقيقه) و آزمايش خون از او گرفته می شود. پزشک از تاريخچه بيماری او می پرسد.نوع درمان با توجه به شرايط بيمار و نوع مشکل قلبی او متفاوت خواهد بود. درمان های فوری برای حمايت بيماران درمان های اوليه بيماران با حمله قلبی و سندرم کرونری حاد يکسان می باشد. – اکسيژن: معمولا از طريق قرار دادن لوله ای در بينی – انتقال خون(ترنسفيوژن): مطالعه ای در سال 2001 نسان داد انتقال خون در بيماران با حمله قلبی که آنمی خفيفی دارند می تواند ميزان بقای کوتاه مدت آنان را بهبود بخشد. – داروها: شامل موارد زير می باشند: 
- نيتروگليسيرين زير زبانی فشار خون را کاهش داده،عروق اطراف قلب را گشاد می کند تا جريان خون زياد شود. در برخی موارد نيتروگليسيرين به صورت وريدی تجويز می شود(آنژين عود کننده ،نارسايی احتقانی قلب و فشار خون بالا).بيماران با فشار خون خيلی پايين و ضربان قلب به شدت کم نبايد نيتروگليسيرين دريافت کنند.
- مرفين نه تنها درد را کاهش داده و آرامبخش می باشد بلکه عروق خونی را گشاد کرده،جريان خون و اکسيژن رسانی به قلب را افزايش می دهد.مرفين می تواند فشار خون را کاهش دهد و ضربان قلب را آهسته کند.
- داروهای ضد لخته
1/3. آسپرين فورا به بيماران داده می شود مگر کسانی که قبل از مراجعه به بيمارستان آسپرين مصرف کرده باشند. 2/3. Clopidogeral به عنوان يک داروی ضد پلاکت معمولا به مدت يک تا نه ماه مصرف می شود.در برخی موارد به جای آسپرين تجويز می شود. 3/3. هپارين( Heparin ) معمولا برای بيمارانی که در معرض خطر متوسط تا زياد قرار دارند تجويز می شود. 4/3. مهار کننده گليکوپروتئين 2b و 3a اغلب اوقات برای افرادی که آنژيوپلاستی می شوند کاربرد دارد. • داروهای حل کننده لخته و آنژيوپلاستی اورژانسی( PTCA ) در حدود 6-4 ساعت پس از يک حمله قلبی در 90% بيماران در رگ آسيب ديده لخته تشکيل می شود.داروها و موارد جراحی که برای باز کردن رگ استفاده می شود شامل موارد زير می باشد: - آنژيوپلاستی - داروهای حل کننده لخته در مواردی تجويز می شود که آنژيوپلاستی امکان پذير نمی باشد. بهترين کانديدا برای آنژيوپلاستی افراد کمتر از 75 سال با صعود قطعه ST و يا بلوک شاخه دسته ای ( BBB ) می باشند.اگر آنژيوپلاستی حداکثر تا 12 ساعت بعد از بروز علايم انجام شود بهترين نتيجه را به دنبال دارد.بهترين کانديدا برای درمان های ضد لخته شامل موارد زير می باشند: 1. افراد بالای 75 سال و بيماران با صعود قطعه ST و افرادی که علايم در آنان بيش از 12 ساعت ادامه دارد 2. زنان باردار 3. افراد با تجربه ترومای اخير يا جراحی تهاجمی 4. افراد با زخم پپتيک فعال درمان های حل کننده لخته در موارد زير منع مصرف دارد: 1. بيمارانی که فشار خون کنترل نشده دارند 2. بيماران با قطعه ST پايين رفته 3. بيمارانی که اخيرا هر گونه خونريزی را تجربه کردند *داروهای ديگر: پس از يک حمله قلبی بيمار ممکن است به داروهای ديگری نياز داشته باشد که بستگي به ريسک فاکتورهای او برای حمله قلبی آينده دارد. - بتا بلاکر( B-Bkocker ) تقاضای اکسيژن قلب را با کاهش فشار شريانی و کند کردن سرعت ضربان قلب کاهش می دهد. تجويز داخل وريدی بتا بلاکر در اولين ساعات حمله قلبی می تواند تخريب عضله قلبی را کاهش دهد. - مهار کننده آنزيم تبديل کننده آنژيوتانسين( ACE ) بايد در روز اول به همه بيماران داده شود مگر دلايل پزشکی برای عدم مصرف آن وجود داشته باشد. - بلاکر کانال کلسيم( Calcium channel blocker ) برای بيماران با آنژين ناپايدار و پرينزمتال کاربرد دارد. - استاتين( Statin ) کاهنده کلسترول خون می باشد. - آتروپين( Atropine ) برای براديکاردی(ضربان قلب با سرعت خيلی پايين) و بلوک گره دهليزی _ بطنی( AV Block ) و يا وقتی هدايت الکتريکی ايمپالس عصبی به عضله قلبی آهسته شود تجويز می شود. • درمان آريتمی آريتمی انحراف از الگوی طبيعی ضربان قلب می باشد که در نتيجه محروميت عضله قلب از اکسيژن به وجود می آيد و از عوارض جانبی حمله قلبی می باشد.تپش زودرس يا آريتمی خيلی سريع تاکی کاردی نام دارد که احتمالا پيش درآمد فيبريلاسيون بطنی ( VF ) می باشد. VF يک ريتم غيرعادی و مرگبار می باشد که بطن ها آنقدر سريع تپش سازی می کنند که نمی توانند به طور موثرمنقبض شوند و در نتيجه پمپاژ خون هم به درستی و به اندازه کافی صورت نمی گيرد. • درمان VF - دفيبريلاتور: در بيمارانی که آريتمی بطنی دارند با استفاده از دفيبريلاتور شوک ايجاد می کنند. نوعی دفيبريلاتور زير پوست قفسه سينه بيمارانی که به نظر می رسد مستعد VF هستند کاشته و گيرنده های آن به قلب متصل می شوند تا VF را شناسايی و يک شوک دفيبريله ايجاد نمايد. - داروهای آنتی آريتميک شامل: ليدوکائين( Lidocaine )/ پروکائيناميد( Procainamide )/ آميودارون( Amiodarone ) • چه شيوه های جراحی برای دوباره برقرار کردن جريان خون بعد ازحمله قلبی انجام می گيرد؟ _ آنژيوپلاستی ( PTCA ) و استنت کرونری( Cronery Stent ): آنژيوپلاستی شامل مراحل زير می باشد: جراح يک کاتتر (لوله ای باريک) را که شامل يک دوربين نوری می باشد مستقيما وارد رگ مسدود می کند.پزشک رگ بسته را به وسيله بالون آنژيوپلاستی باز می کند که اين بالون از طريق کاتتر وارد رگ مسدود شده است. بالون باز می شود و به پلاک تشکيل شده در ديواره رگ فشار می آورد به اين ترتيب جريان خون دوباره در رگ برقرار می شود.برای باز نگه داشتن رگ جراح از وسيله ای به نام استنت کرونری که فلزی قابل اتساع می باشد استفاده می کند که در طول آنژيوپلاستی داخل رگ کار کاشته می شود. استنت به ديواره رگ فشار آورده و آن را باز نگه می دارد.طبق بررسی که در سال 2002 انجام گرفت نشان داد که تاثير استنت برای 7 تا 11 سال می باشد.در 10% بيماران عوارضی از قبيل حمله قلبی رخ می دهد که نياز به جراحی مجدد دارند.تنگی يا بسته شدن مجدد شريان طی سال اول در تعدادی از بيماران اتفاق می افتد که نياز به جراحی مجدد دارند.تنگی در چنين شرايطی منجر به تشکيل لخته نمی شود. _ جراحی بای پس عروق کرونر( CABG : (CABG روش انتخابی برای باز کردن رگ مسدود در بيماران با آنژين شديد به خصوص آنهايی که دو (يا بيشتر) رگ تنگ يا مسدود دارند.قفسه سينه باز می شود و خون قلب وارد ماشين قلبی- ريوی می شود. قلب در طول جراحی فعاليت مکانيکی و الکتريکی ندارد.شريان يا وريد از جای ديگری از بدن برداشته شده و به محل مسدود رگ پيوند زده می شود. در نتيجه خون از طريق عروق جديد در اطراف انسداد برقرار می شود. ميزان مرگ و مير با اين روش پس از يک حمله قلبی خيلی زياد می باشد(6%). 
• شيوه زندگی بعد از يک حمله قلبی _ شيوه زندگی سالم: شيوه زندگی مطمئن به خصوص داشتن يک رژيم غذايی سالم به اندازه پيشگيری از حملات قلبی اهميت دارد. _ فعاليت ورزشی: فعاليت ورزشی بعد از حمله قلبی به شدت مهم می باشد و می تواند به ميزان 25% مرگ و مير بعد از حمله قلبی را کاهش دهد.ورزش های پا در همان روزهای اول شروع می شود.بيمار معمولا در روز دوم بر روی صندلی می نشيند و در روز دوم يا سوم راه می رود.پس از 12-8 هفته بسياری از بيماران حتی آنهايی که نارسايی قلبی دارند فوايد برنامه ورزشی را در خود حس می کنند. يوگا يک ورزش رزمی چينی است که به نظر می رسد برای بسياری از بيماران پس از حمله قلبی ايمن و مفيد باشد.اين نکته را بايد مد نظر داشته باشيم که خطر حوادث قلبی جدی در طول Rehabilitation خيلی کم می باشد.ايست قلبی به ميزان 1 در 112000 بيمار- ساعت و حملات قلبی که منجر به مرگ نمی شود 1 در 294000 بيمار –ساعت می باشد. بيماران معمولا پس از 2 ماه می توانند به سر کار خود برگردند اگر چه اين مدت بستگی به شدت بيماری آنان دارند. _ Rehabilitation روانی : 23-15% بيماران ACS و حمله قبلی دچار افسردگی می شوند . بسياری از مطالعات نشان دادند که افسردگی ميزان مرگ و مير را هم در زنان و هم در مردان افزايش می دهد. بيماران افسرده با علاقه کمتری برنامه دارويی خود را دنبال می کنند. اگر چه به طور واضح مشخص نيست که درمان افسردگی ميزان بقای بيماران قلبی را افزايش دهد.مطالعاتی بر روی سرترالين ( Sertraline )يکی از مهار کننده های انتخابی بازجذب سروتونين ( SSRI ) و ضد افسردگی صورت گرفته واثرات مضر از آن برای بيماران قلبی گزارش نشده است.به طور واضح مشخص نيست که ساير SSRIs به اندازه سرترالين ايمن و موثر باشند. | 
