• حمله قلبی چيست؟ قلب پرکارترين اندام بدن انسان است.در سراسر زندگی يک فرد به طور دائم خون را که غنی از اکسيژن و مواد غذايی است از طريق شبکه رگها به تمام قسمتهای بدن پمپ می کند.عضله قلب نيز به خون غنی از اکسيژن نياز دارد که اين خون توسط عروق کرونری تامين می شود. بيماری عروق کرونر شايعترين علت حمله قلبی می باشد.در بيماران عروق کرونر وجود يکی از سه سندرم زير درجات مختلف شدت بيماری را نشان می دهد.

  – آنژين پايدار: آنژين نشانه اوليه بيماری عروق کرونر می باشد که به درد قفسه سينه اشاره دارد. آنژين پايدار دردهای قابل پيش بينی قفسه سينه می باشد که معمولا با دارو درمان می شود.

  – سندرم کرونری حاد : سندرم کرونری حاد شرايطی ناگهانی و شديد برای قلب می باشد که نياز به درمان تهاجمی دارد.اين سندرم شامل موارد زير می باشد:

  1-آنژين ناپايدار: آنژين ناپايدار وضعيتی جديتر از آنژين پايدار می باشد و اغلب مرحله ای بينابينی در آنژين پايدار و يک حمله قلبی می باشد.

  2- انفارکتوس ميوکارد بدون صعود قطعه NSTEMI)ST ): اين وضعيت که انفارکتوس ميوکارد بدون موج Q نيز ناميده می شود با آزمايش خون و ECG تشخيص داده می شود.

  يک حمله قلبی وقتی رخ می دهد که جريان خون متوقف شود و در اثر کمبود اکسيژن مرگ بافتی رخ دهد.

  • مراحل آترواسکلروزيس: بيماری عروق کرونر نتيجه نهايی فرآيندی پيچيده به نام آترواسکلروزيس (سخت شدن ديواره عروق) می باشد.

  مراحل مختلفی برای شکل گيری آترواسکلروزيس وجود دارد که برخی از آنها ناشناخته اند . محققان در حال مطالعه بر روی ارتباط بين کلسترول و فرآيندهای اکسيداسيون و پاسخ های التهابی می باشند.

  1- کلسترول و ليپوپروتئين :کلسترول ماده مغذی است که در همه سلول های حيوانی و غذاهای حيوانی يافت می شود . کلسترول برای بسياری از کار کردها در بدن لازم است ولی تحت شرايطی می تواند برای بدن مضر باشد. ليپو پروتئين ،کلسترول را حمل ميکند (ناقل کلسترول ميباشد ) ليپو پروتين با چگالی کم ( LDL ) يا کلسترول بد و ليپو پروتئين با چگالی زياد ( HDL ) يا کلسترول خوب.

  2- اکسيداسيون : فرآيند آسيب اکسيداسيون ناميده ميشود که يک آغاز کننده مهم آترواسکلروزيس می باشد. اکسيداسيون فرآيندی شيميايی در بدن می باشد که با رهاسازی مواد ناپايدار که راديکالهای آزاد اکسيژن نام دارند همراه می باشد. اين فرآيند در وضعيت طبيعی در بدن رخ می دهد ولی تحت شرايطی (مواجهه با سيگار و يا ساير عوامل محيطی) توليد انها در بدن افزايش می يابد. در بيماری های قلبی راديکال های آزاد در عروق رهاشده و LDL اکسيد شده پايه ای برای تشکيل کلسترول در ديواره عروق می باشد .

  3- پاسخ التهابی : برای سخت شدن عروق می بايست يک واکنش دايمی (طولانی مدت ) در بدن وجود داشته باشد . محققان هم اکنون معتقدند که اين واکنش يک فرآيند ايمنی به نام پاسخ التهابی می باشد در زير يکی از تئوريهای پاسخ التهابی که منجر به بيماری قلبی می شود ،توضيح داده می شود : آسيب عروقی در جريان اکسيداسيون پيامهايی را به سيستم ايمنی می فرستد و گلبول های سفيد (مخصوصا نوتروفيل و ماکروفاژ)به محل رها می شوند . اين فاکتورها پاسخ التهابی را شروع می کنند ماکروفاژها LDL اکسيد شده را می بلعند . اين فرآيند کلسترول LDL را به صورت سلول های کف آلود به ديواره عضلانی رگ متصل می کند. با گذشت زمان کلسترل سخت شده ، پلاک را تشکيل ميدهد . در چنين شرايطی سيستم ايمنی فاکتورهای ديگری به نام سيتوکائين رها ميکند. سيتو کائين مولکول های التهابی قدرتمندی می باشند که گلبولهای سفيد بيشتری را به محل جذب ميکنند اين امر منجر به آسيب دايمی رگ می شود.

  4- بسته شدن رگ : رگ کلسيفيه شده (سخت شده ) تنگ می شود . همچنان که رگ تنگ و سخت ميشود جريان خون کند ميشود و از رسيدن خون غنی از اکسيژن به قلب جلوگيری می شود .محروم شدن سلول های حياتی از اکسيژن ايسکمی ناميده ميشود . وقتی ايسکمی در عروق کرونر اتفاق افتد آسيب قلبی را به وجود می آورد آسيب ديواره داخلی رگ مانع توليد نيتريک اکسايد به اندازه کافی می شود. نيتريک اکسايد ماده ای ضروری برای برقراری خاصيت الاستيسته رگ می باشد . اين عروق تنگ و غير الاستيک نه تنها جريان خون را کند می کنند بلکه در برابر ضربات و پاره شدن نيز آسيب پذير می باشند.

  آنژين: آنژين نشانه اوليه بيماری عروق کرونر و در موارد شديد يک حمله قلبی می باشد . تظاهر آن به صورت درد قفسه سينه می باشد و وقتی رخ می دهد که نياز عضله قلب به خون به مقدار کافی تامين نشود (ايسکمی).

  - آنژين پايدار (قابل پيش بينی )

  - آنژين ناپايدار (کمتر قابل پيش بينی و اغلب علامت يک مشکل جدی )

  آنژين به تنهايی يک بيماری نيست . در حقيقت شروع آنژين حداقل 48 ساعت قبل از حمله قلبی می تواند محافظت کننده باشد ( احتمالا قلب را در برابر آسيب های ناشی از حمله قلبی مقاوم می کند )

  - کيفيت درد : درد معمولا به حالتهای زير توصيف می شود : فشارنده ، سنگين، خفه کننده و در موارد نادر درد شديد (جانکاه ) و سوزاننده . شدت درد هميشه دليل بر شديد بودن مشکل نيست . در برخی موارد بيماران تنگی نفس يا خستگی بجای درد دارند و در برخی ديگر ايسکمی بدون علامت می باشد.

  - مدت درد : يک حمله آنژين چند دقيقه بيشتر طول نمی کشد . اگر درد ساعتها طول بکشد(ادامه يابد) احتمالا آنژين نيست .

  - مکان درد : درد معمولا در قفسه سينه زير استخوان حس می شود . درد اغلب به گردن فک و شانه چپ گسترش می يابد.

  - شروع کننده های درد: آنژين معمولا در اثر فعاليت فيزيکی، فشارهای روانی و در معرض سرما قرار گرفتن ايجاد می شود.

  آنژين معمولا با استراحت و يا نيتروگليسيرين زير زبانی آرام می شود.

  آنژين پايدار: آنژين پايدار درد قابل پيش بينی قفسه سينه است. اگر چه جديت آن کمتر از آنژين

  ناپايدار است اما می تواند خيلی دردناک باشد. معمولا با استراحت آرام می شود و به راحتی به درمان با نيتروگليسيرين پاسخ می دهد.ورزش،هوای سرد و استرس می تواند شروع کننده آنژين باشد. حمله آنژين در هر ساعتی از شبانه روز می تواند اتفاق افتد ولی بيشترين احتمال وقوع آن بين ساعت 6 صبح تا ظهر می باشد.

  آنژين ناپايدار: آنژين ناپايدار شرايطی جديدتر از آنژين پايدار است و اغلب بينابين آنژين پايدار و حمله قلبی قرار دارد. يک بيمار آنژين پايدار تحت يکی (يا بيشتر) از شرايط زير تشخيص داده می شود:

  1- درد زمان استراحت يا حين ورزش

  2- بيماری که تجربه درد آنژين را نداشته باشد در مواجهه با يک آنژين نا پايدا ر می تواند درد متوسط تا شديدی را احساس کند.

  3- آنژين پايداری که بيش از 2ماه ادامه يابد و دارو در کاهش درد ناشی ار آن تاثير چندانی نداشته باشد.

  سندرم کرونری حاد: آنژين ناپايدار معمولا بخشی از يک سندرم کرونری حاد شناخته می شود. سندرم کرونری حاد همچنين شامل افرادی می شود که انفارکتوس ميوکارد بدون صعود قطعه(ST ( NSTEMI دارند. آزمايش خون بيمار با انفارکتوس ميوکارد با صعود قطعه STEMI) ST) يک حمله قلبی پيشرفته را نشان می دهد.

  • حمله قلبی جديدترين برونده سندرم کرونری حاد

  حمله قلبی جديترين برون ده آترواسکلروزيس می باشد.اين امر می تواند در نتيجه يک يا دو تاثير آترواسکلروزيس به وجود آيد:

  1- اگر رگ به طور کامل بسته شود منجر به گسترش ايسکمی و مرگ عضله قلبی می شود.

  2- اگر پلاک تشکيل شده منجر به پارگی رگ شود پلاکتها به پلاک آترومی چسبيده و لخته خون (ترومبوز) شکل می گيرد.

  اگر لخته تشکيل شده عبور خون غنی از اکسيژن را به قلب متوقف کند حمله قلبی رخ می دهد.

  •تظاهرات ديگر بيماری عروق کرونر

  - آنژين پرينزمتال ( (Prinzmetal′s Angina : آنژين پرينزمتال(نوع سوم آنژين)در نتيجه اسپاسم عروق کرونر به وجود می آيد. اغلب هميشه در حالت استراحت رخ می دهد. حدود دو سوم افراد با اين آنژين آترواسکلروزيس شديد در حداقل يکی از عروق خونی بزرگ دارند. ضربان قلب نامنظم شايع است اما درد ناشی از اين نوع آنژين، فوری با درمان استاندارد برطرف می شود.

  - ايسکمی خاموش: برخی مردم با بيماری شديد عروق کرونر درد آنژين را تجربه نمی کنند و در شرايطی که ايسکمی خاموش ناميده می شود قرار می گيرند که ناشی از اختلال در ارسال پيام درد قلب به مغز می باشد. اين شرايط خطرناک می باشد چون بيمار هيچ علامت هشدار دهنده ای برای بيماری قلبی خود ندارد. برخی مطالعات نشان می دهند که ميزان مرگ و مير در بيماران قلبی که ايسکمی خاموش دارند بيشتر از بيمارانی است که درد آنژين را تجربه می کنند. (درد آنژين قبل از يک حمله قلبی محافظت کننده قلب است)

  - سندرم X : سندرم X وضعيتی است که وقتی رخ می دهد که بيمار درد آنژين آتيپيک دارد. الکتروکارديوگرام حين تست ورزش غير عادی است ولی بيمار هيچ گونه علايمی مبنی بر انسداد عروقی ندارد. اغلب در زنان اتفاق می افتد. اگرچه دليل آن مشخص نيست، تستهای حساس تصويربرداری اشاره دارند به اين که سندرم ممکن است در اثر ايسکمی نيز ايجاد شود.

  • نشانه ها و علايم يک حمله قلبی چيست؟

  - درد قفسه سينه: افرادی که عوامل خطر بيماری های قلبی را دارند يا دچار بيماريهای قلبی هستند بايد نسبت به هر درد قفسه سينه که با استرس و ورزش زياد می شود نگران باشند. درد قفسه سينه به يکی از حالتهای زير تجربه می شود:

  1- دردی کوبنده همراه با عرق فراوان.درد معمولا به بازوی چپ و يا فک کشيده می شود و در موارد خيلی کم به بازوی راست هم ممکن است کشيده شود.

  2- برخی افراد فقط احساس سوزش يا فشار در قفسه سينه دارند.

  3- در برخی بيماران با سابقه بيماری های قلبی درد ملايم می باشد.

  4- اگر چه درد قفسه سينه يکی از علامت های کلاسيک حمله قلبی است ولی در حدود فقط پنجاه در صد افراد با يک حمله قلبی رخ می دهد.

  5- علامت های شايع ديگر: تهوع،استفراغ،عرق سرد،احساس سوزش قلب،ضعف

  6- نشانه های آتيپيک:برخی مطالعات نشان دادند که نزديک به نيمی از بيماران با حمله قلبی درد قفسه سينه را به عنوان يک علامت اوليه ندارند.

  7- کوتاهی تنفس، ايست قلبی ، سياهی رفتن چشم ، ضعف و غش ، درد شکم ، بيمارانی که اين علايم در آنها بروز می کند معمولا زنان سال خورده اند .

  دلايل متداول علايم حمله قلبی : مشکلات قلبی دليل فقط 10./. موارد يک حمله قلبی می باشد . شايع ترين علت درد قفسه سينه مشکلات عضلانی و استخوانی ميباشد .

  - مشکلاتی که روی دنده ها وعضلات تاثير دارند شامل عضلات زخمی، آرتريت ، شکستگی ها ، اسپاسم و عفونت می باشد .

  - حملات استرس

  - بيماری های دستگاه گوارش ( سنگ کيسه صفرا ، زخم های پپتيک ، فتق نافی ، سوزش سر دل )

  - آسم

  - اسپاسم عروق کرونر

  - اختلالات عضله قلبی

  - پارگی آئورت

  - التهاب حاد قلب

  - کلاپس ريوی

  - لخته خون در ريه

  - واسکوليت (التهاب رگ)

  • اقداماتی که در مواجهه با علايم بايد انجام شود :

  - افرادی که علايم يک حمله قلبی را تجربه می کنند بايد موارد زير را انجام دهند: برای بيماران آنژين خوردن يک دوز قرص نيتروگليسيرين زير زبانی و تکرار آن هر 5 دقيقه تا 3 دوز . اگر پس از خوردن 3 دوز نيتروگليسيرين هنوز هم درد ادامه داشت با 115 تماس بگيريد .

  • يک حمله قلبی چقدر جدی است ؟

  در سال 2002 ، 650000 آمريکايی يک حمله قلبی داشتند و 450000 نفر از آنان دو باره آن را تجربه کردند نيمی از مردان و 63 درصد زنانی که در اثر حمله قلبی فوت کردند علايم هشدار دهنده ای را قبل از حمله ای که منجر به مرگ آنان شود ، نداشتند . حدود 88 درصد بيماران قلبی زير 65 سال می توانند به سر کار خود برگردند . بايد اين نکته را مد نظر داشته باشيم که امروزه حدود 12600000 آمريکايی حمله قلبی ، آنژين و يا هر دو را تجربه می کنند . افرادی که در معرض خطر بالا قرار دارند :

  - سال خوردگان

  - زنان جوان (به طور واضح مشخص نيست که چرا حمله قلبی در اين گروه شديد تر است )

  - افرادی که سابقه بيماری های قلبی دارند و يا در معرض خطر می باشند

  - افراد با نا رسايی قلبی

  - افراد ديابتی

  - افرادی که دياليز طولانی مدت در يافت می کنند

   چه کسانی در معرض خطر يک حمله قلبی قرار دارند و ريسک فاکتورهای آن چيست ؟

  اغلب ريسک فاکتورهای بيماری های قلبی تحت تاثير شيوه زندگی و فاکتور های محيطی قرار دارند. در دهه های اخير حملات قلبی هم در زنان و هم در مردان به دليل بهبود عادت های غذايی و ترک سيگار سير نزولی داشته است. اين سرعت در سالهای اخير به دليل افزايش بروز چاقی در امريکا و کشور های صنعتی ثابت باقی مانده است .همچنين تغيرات کمی در برخی ديگر از ريسک فاکتورها مانند سيگار کشيدن و کنترل فشار خون رخ داده است . برخی از ريسک فاکتورها قابل تغيير نيستند (سن، جنس و ژنتيک )

  •  ريسک فاکتور های غير قابل تغيير :

  - سن: حدود 85 درصد افرادی که در اثر بيماريهای قلبی می ميرند بالای 65 سال سن دارند .

  - جنسيت: بيماريهای عروق کرونر و حملات قلبی بيشتر در مردان ميانسال رخ می دهد . زنان در حقيقت بيشتر دچار آنژين ميشوند . انجمن قلب امريکا گزارش داد در سال 2002 ، 4 ميليون زن دچار آنزين شدند (در مقايسه با 4/2ميليون مرد ) زنان جوان با بيماری های قلبی اغلب علائم متفاوتی نسبت به مردان دارند . همچنين آنان بيشتر در معرض خطر ناشی از حملات قلبی قرار دارند . مطالعه ای در سال 2002 نشان داد درمان به موقع تهاجمی در زنان با سندرم کرونری حاد نسبت به مردان با شرايط مشابه اثرات بهتری دارد .

  - فاکتور های ژنتيکی : ژنتيک احتمال پيشرفت فاکتورهای خطر مهم را افزايش می دهد ( ديابت و پر فشاری خون ) به عنوان مثال يک واريان ژنتيکی که آپوليپو پروتئين E4 ( APOE4 ) ناميده می شود بر سطح کلسترول خون تاثير دارد خصوصا اگر با بيماريهای قلبی همراه باشد .

  - نژاد: همه گروه های نژادی زنان آفريقايی – امريکايی در معرض خطر بيماری های قلبی قرار دارند و سرعت حملات قلبی در آنان در حال افزايش است . مردان بومی امريکايی کم خطر ترين گروه برای بيماری های قلبی هستند ( نسبت به مردان قفقازی ) و نژاد HISPANIC از بين تمام نژادها و گروه های جمعيتی امريکا کمتر در معرض خطر قرار دارند .